Jak rozpoznać i skutecznie wyleczyć kiłę?

Jak rozpoznać i skutecznie wyleczyć kiłę?
5 (100%) 1 glosow

Choroby weneryczne to w społeczeństwie wciąż temat tabu. Brak wiedzy na temat kiły sprawia, że osoby zarażone często zwlekają z wizytą u lekarza, bagatelizując pierwsze objawy, a te nie trudno pomylić z symptomami innych chorób. Rozpoznanie kiły, w jej początkowym etapie umożliwia całkowite jej wyleczenie. Poznaj przebieg i objawy kiły, by w przypadku zarażenia wiedzieć z czym masz do czynienia, by móc zareagować w odpowiednim momencie. 

Jak dochodzi do zakażenia?

Kiła jest przewlekłą chorobą zakaźną, przenoszoną głównie drogą płciową, wywołaną przez bakterię krętka bladego. Wnika on do organizmu poprzez uszkodzony naskórek lub przez błony ciała podczas stosunku pochwowego, oralnego lub analnego z osobą zakażoną. Możliwe jest także zarażenie płodu przez matkę będącą nosicielką bakterii (kiła wrodzona). Wzrasta wówczas ryzyko zgonu płodu lub urodzenia dziecka z poważnymi wadami rozwojowymi. Poza organizmem ludzkim bakterię krętka bladego nie są szkodliwe, szybko giną. W związku z tym nie można zarazić się kiłą bez bezpośredniego kontaktu z zarażonym, nie zarazimy się np. przez używanie wspólnych sztućców, ręczników, czy przez korzystanie z tej samej toalety.

Więcej: http://kila.info.pl/co-jest-kila/

Jakie są objawy kiły?

Kiła ma charakter choroby przewlekłej, stąd występujące objawy są zależne od stadium choroby, w którym chory się znajduje. Lekarze wyróżniają cztery etapy przebiegu kiły. Pierwszy etap nazywany jest kiłą pierwotną, wówczas pojawiają się pierwsze symptomy choroby. Najczęściej zmiany chorobowe widoczne są po upływie około 3 tygodni od zakażenia, ale niekiedy można je zaobserwować już w kilku pierwszych dobach od kontaktu z zakażoną osobą. Na narządach płciowych, w ich okolicy lub w jamie ustnej (w zależności od formy aktywności seksualnej podczas, której doszło do zakażenia), mogą pojawić się bezbolesne owrzodzenia. Zmiany są małe, niebolesne, stąd często pozostają niezauważone lub też mylnie interpretowane jako objawy opryszczki. Zmiana znika samoistnie, niezależnie od tego czy wdrożono leczenie czy nie. Ustąpienie objawów nie świadczy o wyleczeniu, sygnalizuje jedynie, że choroba z etapu pierwotnego przechodzi w fazę kiły wtórnej. Na ciele chorego pojawia się nieswędząca wysypka, najczęściej umiejscowiona na dłoniach i stopach, ale może wystąpić także na innych częściach ciała. Objawom może towarzyszyć gorączka, powiększenie węzłów chłonnych, szybkie chudnięcie bez zmiany diety, czy łysienie. Jeśli na tym etapie nie zostanie wdrożone leczenie choroba może przejść w fazę utajoną. Co jest o tyle zgubne dla chorego, że na tym etapie choroba nie daje żadnych widocznych objawów, co często mylnie jest interpretowane jako ustąpienie choroby. Mimo braku widocznych symptomów bakterie kiły sieją w tym czasie spustoszenie w organizmie, zajmując kolejne układy i uszkadzając organy wewnętrzne. Postać utajona kiły może trwać latami, by przejść w jej najgroźniejszą fazę, czyli kiłę późną. Latami nieleczona choroba ujawnia wówczas całe spustoszenie jakiego udało jej się dokonać w organizmie chorego. Stwierdza się nieodwracalne zmiany w układzie nerwowym, mogą pojawić problemy z układem naczyniowo – sercowym, może nastąpić pogorszenie lub całkowita utrata wzroku czy słuchu.

Jak diagnozuje się i leczy kiłę?

Kiłę diagnozuję się na podstawie wykonywanych badań krwi, które potwierdzą lub wykluczą obecność bakterii w organizmie. Chcąc uniknąć wstydliwych sytuacji i niepotrzebnego stresu związanego ze stawieniem się na badanie w przychodni, warto wiedzieć, że badania na kiłę można wykonać anonimowo np. korzystając z samodzielnych zestawów dostępnych w Internecie. Szybkie rozpoznanie i wdrożenie leczenia w przypadku kiły jest kluczowe dla skuteczności leczenia i wyeliminowania ryzyka poważnych powikłań związanych z chorobą. Jeżeli mamy jakiekolwiek podejrzenia odnośnie zarażenia kiłą należy niezwłocznie zrobić odpowiednie badania. Jeżeli mamy stałego partnera seksualnego on również powinien wykonać test na obecność kiły i w razie pozytywnego wyniku poddać się leczeniu.

Leczenie kiły polega na antybiotekoterapii. Pacjentowi podaje się najczęściej penicylinę, a osobom uczulonym, inny antybiotyk o podobnej skuteczności. Podczas leczenia należy powstrzymać się od wszelkich kontaktów seksualnych do czasu całkowitego wyleczenia.

Jak zapobiegać zakażeniu?

Jeżeli decydujesz się na stosunek seksualny z niedawno poznaną osobą lub często zmieniasz partnerów seksualnych, zminimalizuj ryzyko zarażenia stosując odpowiednie zabezpieczenie. Pamiętaj, że choroby weneryczne mogą przenosić się również przez stosunek oralny. Decydując się na oralne pieszczoty w zależności od płci partnera użyj prezerwatywy lub lateksowej chusteczki. Będąc w stałym związku i mając pewność wzajemnej wierności możesz przyjąć, że problem chorób wenerycznych nie dotyczy Ciebie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

30 − 23 =